22. sij 2011.

Checkpoint Charlie





Broj komentara: 7:

  1. Iz Vikipedije o tome kako je zid funkcionisao?

    1. dio

    "Korišćeno je osam graničnih prelaza između Istočnog i Zapadnog Berlina, koji su dozvoljavali posete Zapadnih Nemaca, zapadnih državljana ili savezničkog osoblja u Istočni Berlin, kao i posete istočnonemačkih građana u Zapadni Berlin, pod uslovom da su nosili specijalne dozvole. Ti prelazi su bili ograničeni prema tome kojoj je nacionalnosti bilo dozvoljeno da ga koristi (Istočni Nemci, Zapadni Nemci, Zapadni Berlinci, druge nacionalnosti). Najpoznatiji je bio Tačka Čarli, koji je bio zabranjen za savezničko osoblje i ne-nemačke stanovnike.
    Postojalo je još nekoliko graničnih prelaza između Zapadnog Berlina i ostalog dela Istočne Nemačke. Oni su mogli biti korišćeni za prolaz između Zapadne Nemačke i Zapadnog Berlina, za posete stanovnika Zapadnog Berlina Istočnoj Nemačkoj, za prolaz u susede Istočne Nemačke Poljsku, Čehoslovačku, Dansku i za posete građana Istočne Nemačke koji su imali dozvolu u Zapadni Berlin. Nakon sporazuma iz 1972. novi prelazi su otvoreni da bi se dozvolio transport otpada iz Zapadnog Berlina na istočnonemačke deponije, kao i neki prelazi za prelazak u Zapadni Berlin.
    Tokom dužeg perioda istorije zida, savezničko vojno osoblje, zvaničnici i diplomate su mogli da prođu u Istočni Berlin bez provere pasoša; takođe su sovjetske patrole mogle da uđu u Zapadni Berlin. Ovo je bila potreba posleratovskog Sporazuma četiri sile. Stanovnici Zapadnog Berlina su u početku bili podvrgnuti vrlo strogim ograničenjima; svi prelazi su bili zatvoreni za njih između 26. avgusta 1961. i 17. decembra 1963, a tek od septembra 1971. putna ograničenja su olakšana nakon Sporazuma četiriju sila o pitanjima transporta. Prolazi u i iz Zapadnog Berlina su ograničeni da dva prelaza duž zida, iako su svi osim dva bili rezervisani za Nemce.
    Zapadni Nemci su koristili četiri autoputa koji su povezivali Zapadni Berlin sa Zapadnom Nemačkom. Najpozantiji je bio autoput Berlin-Helmšted, koji je ulazio na teritoriju Istočne Nemačke kod mesta Helmšted (Tačka Alfa) i spajao sa kod Berlina u Drilindenu (Tačka Bravo) u jugoistočnom Berlinu. Pristup Zapadnom Berlinu je takođe bio moguć železnicom (četiri pruge) i čamcem koristeći kanale i reke."

    OdgovoriIzbriši
  2. nastavak, jer nije moglo sve da stane u jedan komentar, opomenuo me Google :) kaže, da maksimalan broj znakova u jednom komentaru može biti 4096 :) jednom smo davno o tome pričali na blogu, ja nisam znala koliko je dozvoljeno, sad znam ;)

    2. dio

    "Stranci su često i bez problema prelazili zid, a stanovnici Istočne Nemačke su lepo dočekivali njihov novac. Naravno, i oni su bili predmet detaljnih provera i na ulasku i na izlasku. Kada su izlazili, policija je obično postavljala ogledalo ispod svakog vozila da bi tražila osobe koje su se sakrivale ispod automobila. Istočnim Nemcima je povremeno davana dozvola za prelazak, posebno ako su bili previše stari da bi radili. Na granice kod Potsdama, zarobljeni pilot U-2 aviona oborenog iznad Sovjetskog Saveza Geri Pauers je zamenjen za sovjetskog špijuna Rudolfa Abela.
    Jedno mesto gde su zapadnjaci mogli da prelaze granicu je bila stanica Fridrihštrase u Istočnom Berlinu. Kada je zid podizan, berlinska složena transportna mreža je podeljena njime. Neke linije metroa su bile podeljene na pola, a mnoge stanice su zatvorene. Tri zapadne linije su prolazile kroz kratki deo istočnonemačke teritorije, prolazeći kroz istočne stanice (Stanice duhova) bez zaustavljanja. I zapadna i istočna mreža su se sticale kod ulice Fridrihštrase, koji je postao najvažniji prelaz za one (uglavnom sa Zapada) sa dozvolom za prelazak.
    Pokušaji bekstva
    Tokom postojanja zida je bilo oko 5.000 uspešnih bekstva u Zapadni Berlin. Različiti izveštaji tvrde da je ubijeno ili 192 ili 239 ljudi koji su pokušali da pređu, a mnogo više njih je ranjeno.
    Rani uspešni prebezi su uključivali ljude koji su preskakali prvobitnu bodljikavu žicu ili iskakali iz prozora stanova duž zida, ali se ovo okončalo kada je zid poboljšan. Kasniji uspešni prelasci su uključivali duge tunele, klizanje niz žice u vazduhu, letenje jedrilicama i jednog čoveka koji je prošao vrlo niskim sportskim kolima ispod barikade u Tački Čarli.
    Još jedan vazdušni prebeg je bio onaj Tomasa Krugera koji je sleteo lakim avionom Zlin Z-42M istočnonemačke organizacije za obuku mladih vojnika na aerodorom RAF u Gatouu. Njegov avion, koji je imao registarsku oznaku DDR-WOH, je rastavljen i vraćen u Istočnu Nemačku.
    Najpoznatiji neuspešni prebeg je bio onaj Petera Fehtera, koji je pogođen i ostavljen da krvari do smrti naočigled zapadnih medija 17. avgusta 1962. godine. Poslednja osoba koja je ubijena dok je pokušavala da pređe granicu je bio Kris Guefroj 6. februara 1989. godine."

    OdgovoriIzbriši
  3. Tako je bilo, a sad nema više zida, ne znam ima li možda ostataka zida, trebalo bi da su oni ispisani grafitima punim ljubavi i dobrote, sa željom za ljepše sutra.

    Zanimaju me još ova uniformisana lica, oni su tu samo zbog turista?

    Dragana zna sigurno :)

    OdgovoriIzbriši
  4. Savremena njemacka kinematografija su uvijek vraca ovoj temi- Berlin i Zid. Gledala sam bezbroj filmova koji uvijek iznova doticu ljudske sudbine sa obe strane Zida. Svima je zajednicka ljudska patnja i zelja za konacnim padom Zida. Jedan, koji mi je ostao u dobrom sjecanju, je "Good Bye, Lenin" od Wolfgang-a Becker-a. Vrlo vjerodostojno opisuje ta teska i nesrecna vremena u oba Berlina. Predpostavljam da ce ga i Dragana spomenuti. Danas je tesko u Berlinu vidjeti bilo gdje dio Zida, dijelovi su izlozeni na razlicitim mjestima u gradu, a na ulici, kod ulicnih prodavaca, se cesto moze naci komad Zida, sumljivog porijekla. Na jednoj strani je isaran razlicitim bojama i rijecima "PEACE" "LOVE", a na drugoj samo sivi beton. Tako je bilo.

    Uniformisanih lica danas u Berlinu nema, to je najvjerovatnije radi turista. Danas su sluzbena lica uglavnom u civilu i bave se jednom drugom i aktuelnom temom - terorizmom.

    :) Svjetlana

    OdgovoriIzbriši
  5. Ciao Majo,

    tip na Checkpoint Charlie samo pozira, tu je zbog turista da bi nam docarao kako je to nekada bilo.

    Peter Fechter je bio decko svega 18 godina star. Pokusao je s prijateljem pobjeci 1962. u neposrednoj blizini Checkpoint Charlie u Zapadni Berlin.

    Prilikom pokusaja bjekstva su na njega pucali sa istocne strane. U medjuprostoru je lezao i krvario do smrti, nisu intervenisali ni sa istocne ni zapadne strane da mu se pruzi medicinska pomoc.

    Peteru Fechteru je podignut spomenik u Berlinu, a o toj tragediji sam prvi put saznala vise na Checkpoint Gallery.

    Dragana

    OdgovoriIzbriši
  6. Užas...
    Nisam imala pojma da je to tako bilo...

    OdgovoriIzbriši
  7. Jos gore , Majo, nego sto se moze opisati ...
    :) Svjetlana

    OdgovoriIzbriši